- Strona główna
- Blog
- Rzeżączka. Objawy, przyczyny oraz sposoby leczenia
Rzeżączka. Objawy, przyczyny oraz sposoby leczenia
przez redakcja HaloMed
23.05.2024
![image](https://halomed.pl/storage/blogs/rzeżączka.jpg)
Wybierz usługę
Wybierz usługę i zapłać po podaniu niezbędnych danych.
Rzeżączka jest chorobą, która dotyczy głównie osób aktywnych seksualnie w przedziale wiekowym od 15 do 34 roku życia. Zdecydowanie łatwiejsza jest do wykrycia u mężczyzn, aniżeli u kobiet. Co dokładnie świadczy o tym, że doszło u nas do zarażenia dwoinką rzeżączki? W jaki sposób można ją leczyć i jakie są jej objawy?
Czym jest rzeżączka?
Rzeżączka jest jedną z najczęściej przenoszonych drogą płciową chorobą. Wywoływana jest przez bakterie dwoinki rzeżączki. U kobiet najczęściej jej przebieg jest bezobjawowy. Rzeżączka może rozwijać się nie tylko w obrębie narządów płciowych, ale także spojówek czy gardła. Choroba ta najczęściej dotyczy osób dorosłych oraz nastolatków, szczególnie czynnych seksualnie. Najbardziej narażone są osoby, które zmieniają często partnerów seksualnych lub współżyją z osobą, która zarażona jest dwoinką rzeżączki. Jeśli choroba zostanie odpowiednio rozpoznana – może być skutecznie leczona. Jeśli nie zostanie zastosowane leczenie, wtedy też mogą rozwinąć się powikłania i przewlekłe problemy zdrowotne.
Rodzaje występowania rzeżączki
1. Rzeżączka układu moczowo-płciowego – najczęściej występujący rodzaj rzeżączki
2. Rzeżączka gardła
3. Rzeżączka skórna
4. Rzeżączka odbytu
5. Rzeżączkowe zapalenie spojówek
Przyczyny rzeżączki
Do zakażenia rzeżączką dochodzi poprzez stosunek seksualny z osobą, która jest nosicielem dwoinki rzeżączki. Ten patogen może bytować nie tylko w obrębie układu moczowo-płciowego, ale również gardła i odbytu, dlatego do zakażenia może dojść w wyniku stosunku waginalnego, ale też oralnego i analnego. Do zakażenia może również dochodzić poprzez używanie tych samych przedmiotów higieny osobistej, ale tutaj ryzyko zarażenia jest znacznie niższe.
Ryzyko zakażenia się jest większe w przypadku ryzykownych zachowań seksualnych, takich jak częsta zmiana partnerów, brak zabezpieczeń oraz przygodne stosunki seksualne.
Objawy rzeżączki
Objawy rzeżączki różnią się od tych, które występują u kobiet, a od tych występujących u mężczyzn. Zakażenia u kobiet zazwyczaj przebiegają w sposób bezobjawowy. Jednak w przypadku, kiedy u kobiety pojawiają się pierwsze symptomy to zalicza się do nich:
1. Ból w miednicy mniejszej
2. Ból podczas stosunku
3. Pieczenie w pochwie
4. Ból oraz pieczenie w trakcie oddawania moczu
5. Ropne upławy z pochwy
6. Dodatkowo: problemy w przebiegu cyklu miesiączkowego i dodatkowe krwawienia pomiędzy menstruacjami
U mężczyzn z kolei bezobjawowo przebiega jedynie około 10% zarażeń. Do najczęstszych objawów rzeżączki u mężczyzn zalicza się:
1. Wyciek z cewki moczowej o charakterze ropnym
2. Zapalenie żołędzi
3. Obrzęk oraz tkliwość najądrzy
4. Ból oraz pieczenie podczas oddawania moczu
Zakażenie, oczywiście, może rozwijać się w innych częściach np. zakażenie rzeżączką może prowadzić do rzeżączkowego zapalenia gardła czy odbytnicy, a nawet do rozsianej infekcji.
Rzeżączka – diagnostyka
Jeśli zauważymy u siebie niepokojące objawy – powinniśmy zgłosić się na odpowiednie badania diagnostyczne. Do wenerologa skierowanie nie jest potrzebne, więc możemy umówić się „z marszu”. Pierwsze, co powinniśmy zrobić w celu diagnozy, to wykonanie wymazu z pochwy, szyjki macicy, cewki moczowej lub innego miejsca, w którym występuje infekcja. Na tej podstawie tworzy się posiew, czyli hoduje się bakterie na specyficznym podłożu, aby sprawdzić, czy faktycznie mamy problem z rzeżączką. Badania mogą być poszerzone o antybiogram. Innym badaniem, które pozwala w szybki sposób rozpoznać rzeżączkę, jest mikroskopowa obserwacja barwionego preparatu z wymazu. Uwidacznia ona dwoinki w obrębie krwinek białych. Możliwe jest również przeprowadzenie analizy genetycznej z wykorzystaniem metody PCR.
Rzeżączka – leczenie
Jeśli okaże się, że naszym problemem faktycznie jest rzeżączka – lekarz ustali nam indywidualnie plan leczenia. Leczenie polega na specyficznej antybiotykoterapii, która najczęściej obejmuje domięśniowe i krótkotrwałe podawanie penicyliny oraz dodatkowych leków doustnych. Decyzje na temat farmakoterapii każdorazowo dobierane są indywidualnie w zależności od pacjenta.
Profilaktyka w rzeżączce
Rzeżączce można zapobiegać – i jest to łatwiejsze niż jej leczenie. Przed zachorowaniem chroni używanie antykoncepcji, a także unikanie ryzykownych, przygodnych kontaktów seksualnych z różnymi partnerami. Istotne jest, że o ile hormonalna antykoncepcja ochroni nas przed ciążą – nie ochroni nas przed zakażeniem. Dlatego tak ważne jest używanie prezerwatyw.
-
Autor: P.S.
Przy współudziale lekarza: Ilona Walicka
Treści, które przedstawione są na stronie halomed.pl nie zastąpią kontaktu z lekarzem – są jedynie wskazówką i mają formę informacyjną. Administrator serwisu nie ponosi żadnej odpowiedzialności wynikającej z wykorzystania informacji, które są zawarte w serwisie.
Konsultacja z e-receptą
Podobne artykuły